یک فنجان چای با بزرگان روانکاوی جهان (دفترهای روانکاوی 2)

در بخشی از کتاب به نقل از «زیگموند فروید» می‌خوانیم:
«…از محبوبیت و معروفیت خودم در ایالات متحده بیم دارم. علاقه‌ی آمریکایی‌ها به روانکاوی خیلی عمیق نیست. محبوبیت زیاد باعث پذیرش سطحی بدون تحقیق و تعمّق جدی می‌شود. مردم فقط جملاتی را که در تئاترها آموخته یا از رسانه‌ها شنیده‌اند، تکرار می‌کنند. آن‌ها تصور می‌کنند روانکاوی را فهمیده‌اند چون می‌توانند طوطی‌وار آن را تکرار کنند. من مطالعه‌ی عمیق روانکاوی در مجامع اروپایی را ترجیح می‌دهم. آمریکا اولین کشوری بود که به طور رسمی پذیرای من بود. دانشگاه کلارک به من مدال افتخار داد، آن هم وقتی که در اروپا جایگاهی نداشتم. با این وجود آمریکا سهم کمی در مطالعه‌ی روانکاوی داشته است. آمریکایی‌ها کلی‌گوهای باهوشی هستند اما متفکران خلاقی نیستند…»