خواب در فنجان خالی (دور تا دور دنیا،نمایشنامه25)

فرامرز: تو چطوری راه افتادی؟ (صدا می‌زند.) مهتاب… مهتاب…
آقا عمه: (وحشت‌زده) می‌گویم! موبه‌مو! ماه‌لیلی سگ کدام درگاه باشد که بخواهد کتمان کند چیزی را از آقا! زبانم زنجیر شود به صد سیاهچال نمور لال بمیرم. کابوس بود آقا… شما را می‌بردند میان ترمه‌ی یشمی، کرور کرور غلام‌بمباسی و سهیلی و حبشی به دنبالتان. از طرف دیگر هم حضرات مشروطه‌طلبان سابق می‌آمدند. لااله‌الاالله گویان و زاری‌کنان! شام عزا، طبق‌طبق چشم در آمده و دست بریده.