نامه های ون گوگ

ون‌گوگ کار و پیشه‌اش را از هنر آغاز نکرد. وی پس از پیمودن راه‌های پیچ در پیچ و پرهیجان و تحمل حوادث حیرت‌انگیز به مرحلۀ هنر رسید. یکی از بحران‌های سخت و دردناک آغاز کارش این بود که پس از پنج سال خدمت در مغازۀ عتیقه‌فروشی عمویش، نارضایتی و ناسازگاری خود را در این کار نشان داد و سعی کرد روش کار و زندگی خویش را تغییر دهد. تربیت اولیۀ ون‌گوگ در یک خانوادۀ متوسط هلندی صورت گرفت، که اخلاق و آداب و سنن شهری در آن ریشه دوانده بود. خانوادۀ ون‌گوگ قدیمی، و یکی از قدیمی‌ترین اجدادش یان _ یاکوبسون بود که در قرن شانزده در اوترخت می‌زیست، و به تجارت «شراب و کتاب» اشتغال داشت و در عین حال رئیس گارد شهری بود. اعضای این خانواده بعدها دارای مشاغل گوناگون و گاهی مشاغل عالی بودند. مدت سه قرن‌ونیم که ونسان ون‌گوگ را از جدش یان‌یاکوبسون جدا می‌کرد، اعضای این خانواده، برای انتخاب حرفه و شغل خود پایبند سنن و شعایر مخصوص به خود بودند. بعضی در علوم دینی و برخی در رشتۀ هنر کار می‌کردند. پدرش، پس از آنکه تحصیلاتِ دینی را در همان شهر اوترخت، شهری که زمانی یکی از نیاکان ونسان در آنجا زندگی می‌کرد به پایان رساند، کشیش قصبۀ کوچک کروست _ زوندرت شد، در حالی که عمویش صاحب بنگاه بازرگانی معتبر آثار هنری بود و در محافل هنری وزن و نفوذ بسیار داشت. ونسان ون‌گوگ از اولین گام‌های کار و زندگی طبق سنن خانوادگی ناچار شد هر دو حرفه را بیازماید، نخست به تجارت آثار هنری پرداخت، و سپس در حرفۀ واعظ پروتستانی درآمد. این دو حرفه در زندگی ون‌گوگ اثری گذاشت که تا پایان عمر نتوانست از آن وارهد.