تاریخ فلسفه قرن هفدهم

هیچ قرنی مانند قرن هفدهم چنین اندک به نیروهای غریزی وانهادهه به خود اعتماد نداشته است. کجا می‌توان از انسان طبیعی، ایــن مـعـروض بی‌چاره کشمکش انفعالات نفسانی، تصویری یافت حقیرتر از آنچه متفکران سیاست و اخلاق قرن هفدهم از او به دست داده‌اند. در این‌باره، هابز با لاروشفوکو، و لاروشفوکو با نیکول یانسنی، همداستان است؟ هابز بر آن است که انسان‌ها در حالت طبیعی ددمنشانی بدنهادند که تنها با فرمانروایی خودکامه می‌توان آن‌ها را رام کرد، و یانسنی‌ها هم نمی‌توانستند چیزی جز این معنی را بپذیرند که هر حرکت مهر و شفقتی در انسان ــ که روح گناهکاری او را به دست شهوات سپرده است ــ تنها ناشی از فیض الهی است.
قرن هفدهم قرن اصلاح کلیسای کاتولیک و قرن حکومت مطلقه سلطنتی نیز هست. جنبش اصلاح کلیسای کاتولیک به وَثَنى مذهبی رنسانس پایان می‌دهد و به نظام مسیحیت کاتولیک که هدایت نفوس و اذهان مردمان را وظیفه ضروری خود می‌شمرد شکوفایی می‌بخشد؛ فرقه یسوعیان، که بیش از دویست مدرسه در فرانسه دارد مربی و راهنمای روحانی و مبلغ مذهبی تربیت می‌کند… .