حسین پناهی یکی از شاعرانی است که تمایل ذاتی به استفاده از امکانات و هنجار زبان گفتار در شعر داشته است. به اشکال مختلف از قابلیتهای این زبان بهره برده است. پناهی، غیر از واژگان و نحو طبیعی زبان گفتار خصایص درونی و قابلیتهایی را که با ماهیت زبان گفتار پیوند ذاتی دارد از جمله روایتگری، گفتوگو، درونگویی سفارش، شکوه، توصیه و… را نیز در شعر خویش به کار برده است.
0/5
(0 نظر)
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.