روایت مصور داستان فوتبالیست ها (کمیک استریپ)

در جریان یک بازی کسل‌کننده در لیگ سری آ، پسر نه ساله دوستم اعلام کرد «پله رو زیادی گنده‌ش کردن.» قبل از اینکه ما دو نفر فرصتی برای هضم این بیانیه داشته باشیم، او ادامه داد «نیمار خیلی بهتره.»
یکی از مشکلات زندگی در جوامع مدرن، این است که کتک زدن بچه‌ها پسندیده نیست. همانطور که دست لرزانم را در هوا نگه داشته بودم که مبادا با ضرب فرود بیاید، کمی به این جمله‌فکر کردم؛ شاید هم این دوست جوان حرف چندان بی‌ربطی نمی‌زد. اگر نه سال داشته باشید، تنها چیزی که از پله دیده‌اید کلیپ‌های یوتیوب است؛ احتمالا تنها یک لکه زرد و کدر را دیده‌اید که از وسط مدافعین کند رد می‌شود و از شوت‌های میانه زمین جا می‌ماند. به جز این، پله فقط پیرمردی است که در برنامه‌های فیفا ظاهر می‌شود و تا اندازه‌ای شبیه پدربزرگ سیمپسون است.
چیزی که این دوست جوان فراموش کرده بود، شرایطی بود که پله در آن به اوج رسید؛ این حقیقت که وقتی پله به صحنه فوتبال بین‌المللی وارد شد پسربچه‌ای ‌استخوانی و ۱۷ساله بود که بهترین مدافعین جهان را در هم می‌شکست و کارهایی می‌کرد که کسی ندیده بود.